XP
Pisac pisać... tylko istnieje problem "co?" Moge napisać że matura zbliża się wielkimi krokami i trochę mnie to denerwuje. I wiele innych ale co w tym jest ciekawego? Nic.. więc chyba lepiej będzie, jak blog zostanie zamknięty.
Niom.. w takim razie oficjalnie zamykam tego bloga.. nie zniszcze go bo musze pokopiowac troche linków które sa mi przydatne.. a pózniej dopiero skasuję go.
2005-10-23 13:04:45
skomentuj (6)
Konwent ^^
Dawno nic nie pisałam.. więc tak postanowiłam może wreszcie to zrobić ^^ Tylko zastanawia mnie, co by tu napisać.. hmm.. za dwa tygodnie jadę na Reanimation4. Z Morrigan, :* Vampirkiem :* i jeszcze paroma osobami. Będziemy robić cosplay i to chyba będzie masakra XD cóż.. zobaczymy. Zamierzam się dobrze bawić i mi nikt tego nie popsuje, a co! Ciekawi mnie LARP w „Legende pięciu kręgów” Mam nadzieję, że dane mi będzie zagrać kimś z klanu: smoka, skorpiona bądź żurawia. No! To na razie tyle! Bo mi się pomysły skończyły..
2005-08-01 20:24:29
skomentuj (4)
A miało być tak pięknie...
Miałyśmy pojechać z koleżanką na konwent i zrobić Cosplay, który powalił by połowę na kolana. Niestety… coś nie wyszło. Jestem zła, wściekła, rozdrażniona i smutna, bo bardzo mi na tym zależało. Ech… Kompletna załamka.. Mam jeszcze lekką nadzieje, ze może coś się zmieni i będzie mogła jechać…
2005-07-05 10:20:46
skomentuj (1)
FMA
Hmmm.. jestem sobie chora, leże w łóżeczku i z nudów zaczęłam oglądać Full Metal Alchemist. Na początku jakoś mnie ta seria wcale nie zachwyciła. Pierwsze dwa odcinki były średnio ciekawe… chociaż chimera z pierwszego odcinka była śliczniutka *-* (ja i moje dziwne zboczenia na temat różnych bestii XD ) Gdy jednak zaczęłam oglądać dalej zaczęło wciągać. Jak na razie najbardziej podobał mi się odcinek siódmy. Był naprawdę… smutny i zaskakujący. No dobra, spoilerować nie będę bo jak ktoś będzie chciał to sobie sam obejrzy XD.
Co do postaci hmmm… jakoś mnie nie zachwycają szczególnie. Edward i Al. Są zabawni, to trzeba przyznać, ale mam do nich jak na razie stosunek raczej obojętny.. Hughes jest najśmieszniejszy, nie sposób się z niego nie uhahać XD ale jak na razie najbardziej lubię pana: Roy’a Mustang’a. Jest fajniutki X3
W FMA bardzo podoba mi się muzyka. Opening jest taki sobie, ale ending przypadł mi do gustu. No i ścieżka dźwiękowa w tle też jest niczego sobie. No a teraz.. idę oglądać dalej XD jestem ciekawa co będzie…
2005-05-24 12:47:17
skomentuj (4)
"Władca ciemności" -Jacek Kaczmarski
Nie ból a bunt nas łączy Armio Aniołowa
Odarta z piór powietrza pędem
Nie lęk a gniew prócz skrzydeł rogi nam hodował
Zadarty pogardliwie chwost
Nie żal a żar wypali w ziemi kazamaty
Skąd waszą wolą rządzić będę
Nie blask a ćma ogarnie przestwór tego świata
W ciemnościach lepiej słychać głos
Otwórzcie rzekom drogę
Niechaj pluną w twarz kamieniom
Wypuśćcie wichry w wodę
Niech się oceany pienią
Szykujcie wielki ogień
Niech gotuje się pod ziemią
Aż przyjdzie czas, też przyjdzie czas!
Kołyszmy wielkie drzewa, przetaczajmy góry
Odziani w błyskawicy blask
Ogłuszmy hukiem w chmurach oniemiałe chóry
Nie śpiew a wrzask! Nie śpiew a wrzask!
Szykujmy dla człowieka jego świat prawdziwy
Zwierzęcą ból, zwierzęcy strach
Przepaście, szczyty, piachy, bagna i pokrzywy
Niech raj ogląda tylko w snach!
A stanie się istotą w czynach niepojętą
I będzie Alfą i Omegą
Złamaną, władczą, mądrą, twardą, dziką, świętą
U nieba bram, u piekła bram
On diabłu będzie służył, klęknie przed aniołem
I obu zdusi jedną ręką
A potem zniszczy to co stworzył trudem i mozołem
Zostanie sam!
Zostanie sam!
tak mnie jakoś naszlo, żeby dać ten tekst...
2005-05-01 15:37:08
skomentuj (1)
Wojenny młot!
Tak oto w ten weekend w Warszawie odbędzie się coroczna impreza zwana "Wojennym Młot" - dla wszystkich ludzi, zainteresowanych grami takimi jak: Warhammer FB,Warhammer 40k oraz LOTR. W sobote odbywać się będą turnieje, zaś w niedziele pokazy, w któych uczestniczyc moga goście. Ja napewno idę. NA tej stronie pisze o tym więcej ====> http://www.gtpl.hg.pl/wm2005/default.asp
A to ulotka reklamująca (wygląda efektownie :D)
No i tak z innej paczki... jutro urodziny Iki.. hiehie.. a prezent już gotowy, zwali ją z nóg... jaki to prezent? Dowiecie się później, teraz nie będę tego zdradzać!
2005-04-21 22:11:13
skomentuj (3)
...†...
Jako, że na razie pomysły na opowiadania jakoś mi się skończyły, to w najbliższym czasie będzie to zwykły, najzwyklejszy blog. Jak mi się coś wymyśli, to wrócę do jego poprzedniej wersji ^^.
Teraz trzeba trochę zepsuć atmosferę… Dzisiaj odbył się pogrzeb najwspanialszego Polaka i jednego z największych ludzi, jacy żyli na naszym świecie. Wszyscy doskonale wiedzą, o kogo chodzi. Jego odejście odczułam dopiero teraz… W zwykłym, codziennym życiu wydawało się, że on zawsze będzie. A teraz go nie ma… czemu uświadamiamy sobie prawdziwą wartość danej osoby dopiero po jej odejściu? Ja nigdy jakoś nie byłam szczególnie związana z kościołem… w przeciwieństwie do niemalże całej mojej rodziny ==’, jednak, gdy oglądałam pogrzeb, popłakałam się, choć zdarza mi się to niezmiernie rzadko… Tą krótką notką, chciałam uczcić pamięć Jana Pawła II.
2005-04-08 14:21:48
skomentuj (1)
Polowanie (7) końcówka
Wreszcie! Przebierając jak najszybciej kończynami wypadł na trakt prowadzący do miasta. Na pewno spotka kogoś, kto będzie w stanie mu pomóc. Była to dość często uczęszczana droga, tak, więc dzikie zwierzęta nie powinny go tutaj ścigać.
Podszedł do stojącego nieopodal kamienia – drogowskazu. Oparł się o niego i usiadł, głośno oddychając. Mógł chwilę odpocząć… zamknął oczy. Nie czuł już zimna…
-Panie...?- Obudziły go ciche słowa i czyjaś dłoń na ramieniu. –Panie, nie spij, bo zamarzniesz!- Ktoś uderzył go w twarz. Ból pozwolił mu odzyskać świadomość.
Przed sobą ujrzał twarz młodej, zatroskanej dziewczyny. Na ramiona narzucone miała futro chroniące przed chłodem. W jej krystalicznie błękitnych oczach odbijało się niebo.
-Kim jesteś?- Zapytał, gdy wrócił do zmysłów. Dziewczyna tylko uśmiechnęła się.
-Dobrze, ze żyjesz panie. Moje imię nie jest teraz istotne! Jeśli zaraz nie trafisz do miasta i się niedogrzejesz, twoje kończyny mogą nigdy nie odzyskać dawnej sprawności!- Chwyciła mężczyznę za ramię, stawiając na nogi. Oparł się o nią całym ciężarem. Dziewczyna nawet nie drgnęła, była bardzo silna. „Pewnie wieśniaczka… tym to od pracy takie mięśnie rosną…” Pomyślał.
Szli powoli, dostosowując tępo do potrzeb zmęczonego szlachcica. Mężczyzna opowiadał jej, co go spotkało. Mówił o polowaniu, pogoni i ucieczce. Dziewczyna milczała, słuchając tego, o czym mówił. Po chwili zatrzymali się. Człowiek zamilkł i rozejrzał się po polanie otoczonej przez wielkie głazy. Najwyraźniej tak zaabsorbowała go własna opowieść, że nie zauważył, Dy zboczyli z trasy. Spojrzał zaskoczony na kobietę. Jej twarz nie wyrażała niczego.
-Gdzie mnie dziewczyno przyprowadziłaś?- Krzyknął, wściekły na siebie za to, że podczas rozmowy nie uważał, dokąd idzie.
Ona nic nie powiedziała, puściła go tylko. Człowiek trudem utrzymał się na nogach.
-Gdzie jestem? – Zapytał ponownie, powoli cofającą się dziewczynę. Gdy dotarła na skraj polany skrył ją cień. Szlachcic chciał rzucić się za nią, jednak powstrzymało go jakieś dziwne uczucie. Narastający gdzieś z tyłu głowy niepokój. Zlustrował wzrokiem otoczenie. Po chwili usłyszał szelest liści. Stanął w pozycji obronnej, skierowany w stronę szeleszczącego listowia. Jego oczy rozszerzyły się w przerażeniu, gdy nagły błysk zrozumienia zalśnił w nich.
Z mroku wyłonił się wilk. Ten sam, czarny olbrzym. Obok niego stała znajoma dziewczyna, jej twarz wycia nie wyrażała żadnych uczuć. Wilk warknął i z lasu wyszło całe stado zwierząt.
Mężczyzna był otoczony. Nie miał gdzie uciec. Tylko stał i patrzył jak czarne stworzenie ulega przemianie. Łapy stają się rękami, ogon znika. Pysk, pełen ostrych kłów zmienia się w twarz. Futro w ubranie. Teraz, nie było już wielkiego wilka, lecz człowiek. Ubrany w długą szatę, zdobiona emblematami zwierząt oraz roślinnymi motywami. Jego kruczoczarne, długie, proste włosy falowały na delikatnym wietrze. Gdy oczy obu mężczyzn spotkały się, szlachcica sparaliżowała głębia nieludzkiego wzroku obcego. Nie znalazł w nim nic, prócz zimnej pustki. Wilki zbliżyły się.
Po chwili nieznajomy zwrócił się do dziewczyny. Uśmiechnęła się, on odpowiedział jej tym samym. Objął ją w pasie i przyciągnął do siebie.
Wilki były już bardzo blisko. Ich warkot rozbrzmiewał chórem nad ośnieżoną polaną. Z całego stada wynurzyła się trójłapa bestia. Człowiek popatrzył w jego oczy. Pełne czystej, zwierzęcej furii i nienawiści. Mężczyzna wzniósł twarz ku niebu i wrzasnął. Bestie jak na sygnał rzuciły się na niego.
Kobieta i jej ukochany pocałowali się namiętnie wśród dźwięku rozrywanego ciała i triumfalnego wycia.
--------------------------------------
Niedługo zacznę wstawiac kolejne opowiadanie... jak tylko coś napiszę.
2005-03-31 14:48:48
skomentuj (1)
![[!]RPG[!]](http://narutorpg1.w.interia.pl/oprawa/1.jpg){kind=small}
